فرداها میرسد از پشت دریچههایی که جویده اند تنهایی را و ریشه دوانیده xadاند سوی گورستان رویاها با انوار التیام بخشی که تکیه داده اند به دیوار بیکسیها، گویی میان هبوط خفته است کسی که صدا میزند مرا به سمت رهایی. الهه معین زاده

تو قصیده ای به بلندای تمام خوابهای شب زده ی چشمانم بخشیدی آن لحظه که دست تکان دادی به عابری که از امتداد روزهایت می گذشت الهه معین زاده

چشم می بندمخطوط مبهمی از سالهای رفتهبر پلک هایم سنگینی می کندو خاطرات خاکستری که معلق مانده اند انگارو بازهم جای خالی توکه هنوز هم درد می کند میان این همه نداشتنچشم که باز می کنمدوباره غرق بارانم الهه معین زاده

تا چشمم کار می کند فقط ردپای توست بر تن تکراری ثانیه ها، گویی دار می زنند بغض هایم را با طناب خاطرات. الهه معین زاده

تنهاییانعکاس عریان دست نخورده ای ستکه مجال تنفس را به بوته های وحشی پریده رنگ می دهدو خروار خروار خاموشی رابه شعله های معصومی می بخشدکه قد کشیده بودند تا به خورشید برسند. الهه معین زاده

تنهایی را بغل کرده ام غمی به اندازه ی تمام نداشتن هایت وجودم را ذوب می کند الهه معین زاده

امروز به پایان می رسد از فردا برایم چیزی نگو من نمی گویم : فردا روز دیگریست فقط می گویم : تو روز دیگری هستی تو فردایی همان که باید به خاطرش زنده بمانم جبران خلیل جبران

تمام دلخوشی ام این روزها خط خطی هایی است که بر لوح سادگی ام می نگارم شاید به این خیالم که تو گاهی فقط گاهی می آیی و میخوانی و در دل می گویی: "او هنوز هم دوستم دارد" الهه معین زاده

یکبارکسی که دوستش داشتمبه منیک جعبه تاریکیهدیه کردسالها طول کشیدتا فهمیدمآن تاریکی هم یک هدیه بود.... مری الیور

هميشه که داشتن به مالکيت و حضور کسی نيست فراق تو هست انتظار تو هست شعر تو هست گاهی داشتن اين گونه است گاهی داشتن نداشتن است مرجان_امینی

سرم شٖلوغ نیست بَند است به دَرد "نَبودنت"این روزها ای کاش می بخشیدی...

دانلود

همیشه دير بودم و هميشه سهم من از دنيايت چيزي جز غبار جاده نبود گله اي نيست نقش من درقصه ي تو عقربه ي زنگ زده ايست كه آنقدر كوتاه شده كه هيچ چشم انتظاري عاشق صدايش نمي شود نگران نباش... خوب می دانم با حسرت نبودنت چگونه تا کنم فقط برایم بنویس هنوز هم لبخند میزنی...؟!

مشغول ِ هر کاری که باشم خاطره ها که هجوم می آورند بی اختيار از حرکت باز می مانم و تمام وجودم بی صدا می شود نه اينکه لال می شوم ... نه ... من فقط در آن لحظه به احترام دل مُرده ام ، سکوت می کنم

چنگ می زنم به خیالت مشتم را که باز می کنم غمگین تر می شوم عطر دست هایت می پرد کدام را نگه دارم؟ خیالت را؟ عطر دستهایت را؟ آن روزهای از دست رفته را؟ یا...؟ هیچکدام.... من خواب و خیال نمی خواهم خودت را کم دارم

گاه خسته می شوم از خودم ، از بودنم ، از تکرار تکرارم . دلم بدجور می گیرد از بودنم . دلگیر می شوم از همه آنچه فکر می کنم می شود ، و نمی شود . از منیتم . خسته و دلگیر از اینکه آنقدر منتظر مانده ام که باورم شده تنها من هستم و من . گاه می خواهم خودم را وزن کنم ببینم اصلا تا حالا یک (من) شده ام !؟ و برای...

تقصیر فاصله نیست. هیچ پروازی مرا به تو نمیرساند وقتی که تو در کار گمکردن خود باشی....

انديشيدن به تو گرانبهاترين سكوت من است طولاني ترين و پرهياهوترين سكوت تو هميشه در مني مانند قلب ســـادهام اما قلبي كه به درد ميآورد آلن برن

من هنوز اينجام... کنار تمام دلتنگي هاي گاه و بيگاه دلم! هنوز هم درگير نگاه شرجي تبدار توام! هنوز هم به لبخندت دلم ميلرزد! هنوز هم غروب که مي شود دلتنگي هجوم ميآورد اشک مي شود ميبارم ، تو پشت کدام هنوز جا ماندي که دستم به تو نميرسد؟

نفس هایم را بشمار . . " آنها را به قیمت دوست داشتنت از دست می دهم " نه برای گذر عمر گاهی وسط یک خیابان سردت می شود ، بغض می کنی نفست می گیرد فقط برای دیدن کسی که پیراهنش شبیه او بوده ! نفس هایم را پاره پاره می کنم باز به یاد تو دوخته می شوند . . .