گورستان رویا

فرداها میرسد

از پشت دریچههایی که جویده اند تنهایی را و ریشه دوانیده xadاند سوی گورستان رویاها با انوار التیام بخشی که تکیه داده اند به دیوار بیکسیها، گویی میان هبوط خفته است کسی که صدا میزند مرا به سمت رهایی.

الهه معین زاده